#Camilla Lackberg „Syrenka”

Znów niechcący pożyczyłam książkę, którą kiedyś czytałam. Wzięłam sobie na wakacje powieść, którą dobrze czyta się i w pociągu, i wieczorami odpoczywając po górskich wędrówkach. Jako, że nie miałam nic innego drugi raz spotkałam się z bohaterami tej dziwnej historii? Tym razem jednak, może, dlatego, że czytając, przypominałam sobie wydarzenia, które nastąpią, więc bardziej niż na akcji skupiałam się na motywacjach psychologicznych bohaterów, ta pozornie lekka książka wydała misie mroczna, przygnębiająca.

„Syrenka” – to dobra trzymająca w napięciu od pierwszych stron sensacja. Historię debiutu pisarza, tajemniczego zaginięcia jego przyjaciela, przeplatają wątki dotyczące innych bohaterów, ich romanse, trudne relacje rodzinne, choroba żony oraz fragmenty „Syrenki” – debiutanckiego bestsellera, wokół którego toczy się wątek kryminalny. Tajemnicze listy poszukiwania zaginionego zaczynają łączyć się w logiczną całość. Nagłe zwroty akcji, groźby wobec rodziny pisarza, tajemnicza niebieska sukienka ukrywana w walizce i przeszłość, która budzi się i brutalnie wchodzi w życie bohaterów trzymają w napięciu. Czytając pierwszy raz, parę razy byłam zaskoczona, parę razy dumna, że wcześniej przewidziałam powiązania, jednak, nie pamiętałam, zakończenia. Może nie chciałam pamiętać? Zbyt mnie przeraziło?

# Mia Sheridan „Bez słów”

„Bez słów” to typowy romans z wątkiem kryminalnym w tle. Powieść czyta się dobrze, szybko, autorka nie zostawia niedomówień, wyjaśnia do końca wszelkie wątki. Bree-główna bohaterka, próbuje uciec od przeszłości, zapomnieć o traumatycznych wydarzeniach, by pozbyć się koszmarów nocnych i ataków paniki. Zamieszkawszy w małym miasteczku, rozpoczyna nowe życie. Szybko znajduje miłość.

„Bez słów” w prosty, trochę schematyczny sposób odzwierciedla rzeczywistość, ukazuje relacje międzyludzkie. Wątek romansowy staje w powieści pretekstem do ukazania jednostek uwikłanych w przeszłość, zmagających się z lękami, prawdą o sobie. Książka uświadamia też jak tendencyjnie, bez empatii odbieramy często drugiego człowieka, nie próbując nawet poznać prawdy o im, ile uwagi wymaga relacja z innymi. Szkoda jednak, że istotne problemy ukazane są zbyt wprost, motywacja psychologiczna bohaterów jest zbyt oczywista, ich wybory, lęki, trochę jak w książkach dla młodszej młodzieży , zbyt szybko i łatwo wyjaśniają się.

#Carlos Zafon "Gra anioła"

Gra anioła to jedna z części Cmentarza zapomnianych książek”. Bohaterem jest młody zdolny  pisarz, autor świetnej książki drukowanej w odcinkach pod pseudonimem, który zaczyna pisać powieści na zamówienie, pod jeszcze innym nazwiskiem. W tle cały czas pojawia się cmentarz zapomnianych książek. To  tam  kiedyś w dzieciństwie zanosi powieść, którą chce uchronić przed gniewem ojca.

Powieść rozpoczyna ta pozornie zwykłą historia o młodym chłopcu, który staje się pisarzem. Potem …w realnej Barcelonie lat 20. Zaczynają  się dziać dziwne rzeczy. Nie wiemy, czy śledzimy losy bohatera, czy może poznajemy jego myśli, będąc świadkiem rodzenia się powieści. Narrator wprowadza tajemniczość, wikła akcję. Czytelnik czuje się, jak na kartach powieści sensacyjnej, ale spiętrzenie zagadek sprawia, że już niczego  nie jesteśmy pewni. Czy to dzieje się realnie, czy w głowie bohatera? Czy bohater jest ofiarą, narzędziem, a może zabójcą? Tajemniczy dom z wieżyczką, w który zamieszkał, kryje tajemnice wielkiej namiętności a może  wielkiej intrygi? Może to wszytko jest snem umierającego człowieka? Może …czasami miałam wrażenie, że zaświaty przenikają świat realny, że czytam opowieść zagubionej duszy… choć realia historyczne powieści są nazbyt prawdziwe : wojna domowa w Hiszpanii i  potem druga wojna światowa (czas epilogu to rok 1945) ,.W ich kontekście kryminalna intryga nabiera sensu.

#Carlos Ruiz Zafón „Cień Wiatru”

Pierwsze strony powieści to magia w rzeczywistym świecie: cmentarz zapomnianych książek…, a w nim mały chłopiec, który pewnego ranka stwierdza przerażony, że nie pamięta zmarłej mamy. Wśród owych zapomnianych książek znajduje jedną wyjątkową, cudem ocalałą, która go zaczarowała, zakochała w sobie. Zaczyna szukać informacji o autorze i innych jego powieściach. Cmentarzysko staje się najbezpieczniejszym miejscem dla powieści. Ktoś celowo wykupuje i pali wszystkie wydane utwory tego autora. Kim był autor? Kim wróg jego twórczości? Czy ocalały jeszcze inne książki? Poszukiwanie odpowiedzi na te pytania ukształtuje życie głównego bohatera, jest równocześnie osią konstrukcyjną powieści. Wszystkie wątki w jakiś sposób związane są z nieznanym autorem.

„Cień wiatru” jest powieścią i o miłości i trochę sensacyjną, obyczajową z tłem historycznym, ale to  przede wszystkim książka o książkach, które stają się w niej osobnymi bytami, istotami żyjącymi w świadomości czytelników, wpływającymi na ich wybory, na sposób postrzegania świata.

#NICHOLAS SPARKS BEZPIECZNA PRZYSTAŃ

Miłość jest motywem przewodnim wielu książek Sparksa, jednak w tej sentymentalny wątek uczuciowy łączy się z wątkiem kryminalnym. Powieść podobnie jak inne utwory autora irytuje przewidywalnością, zbyt szybko domyślamy się, co może nastąpić, w co uwikłani są bohaterowie. Akcja rozgrywa się w dwóch przestrzeniach czasowych, które w końcu łączą się. Mroczna przepełniona przemocą przeszłość, powoli wdziera się w cichą, stateczną teraźniejszość, burząc spokój bohaterów.

Kate – to młoda kobieta, która znalazła wreszcie bezpieczne miejsce. Jednak sielankowy nastrój rodzącego się uczucia, beztroski lata zostanie nagle przerwany. Czy mimo to małe amerykańskie miasteczko okaże się dla niej bezpieczna przystanią?

Autor daje odpowiedzi na trudne sytuacje życiowe, rozwiązuje problemy moim zdaniem w sposób zbyt oczywisty. W powieści wszystko można wyjaśnić, nie ma dylematów bez dobrego wyjścia. Może taki był zamiar Sparksa? Znajdujemy w niej rozwiązania, rzadko zdarzające się w prawdziwym życiu. Książkę czyta się w napięciu, typowo skonstruowany wątek sensacyjny, oraz stopniowe odsłanianie przeszłości bohaterki ożywiają senną fabułę. Natomiast dziwny, niepasujący do powieści realistycznej jest motyw oniryczno-wizyjny. Wprowadzenie postaci, która okazuje się, zjawą zaświatów, w pewnym sensie alter ego bohaterki, uzupełnia charakterystykę psychologiczną Kate, jednak powoduje dysonans w konwencji powieści prostej obyczajowej opartej na zasadzie mimesis. Może niepotrzebnie pisarz próbował odkryć tajniki psychiki młodej kobiety?

Maureen Wartski Uciekinierka

„Uciekinierka” to powieść dla młodzieży, o problemach nastolatek. Młoda dziewczyna, znikając z domu. Zmieniła życie całej rodziny: siostry i całkiem małego jeszcze brata, rodziców, którzy wciąż mają nadzieję, że żyje. Maureen Wartski w prosty sposób analizuje psychikę bohaterów: mamy, taty, dzieci. Każdy w inny sposób radzi sobie z samotnością, każdy sam zmaga się z trudną sytuacją, szuka przyjaciół. Uciekinierkę poznajemy tylko z opowieści. Druga dziewczynka pisze listy do siostry, wciąż pamięta, że ta obiecała odezwać się, próbuje zrozumieć, dlaczego uciekła. Przeżywa dramat, ponieważ wydaje jej się, że rodzice myślą tylko o uciekinierce. że nigdy jej nie dorówna… Jest samotna, wspiera ją jedynie pielęgniarka, której kotami opiekuje się. Samotna też czuje się matka - jej terapią są spotkania z jasnowidzką, samotny jest pozornie twardy ojciec niewspominający nigdy o zaginionej córce, który w ukryciu przegląda album z jej zdjęciami.

Książkę powinni przeczytać też rodzice. Autorka w prosty sposób pokazuje sposób rozumowania nastolatek, trudne relacje wśród rówieśników przyczyny dziwnych z punktu widzenia dorosłego decyzji.

Ewa Zientek „W stronę czerwieni”

Mój początek znajomości z tą książką był trudny.  Wydawała mi się sztuczna, zbyt trywialna, fascynacja bohaterki postacią poetki –Marii Komornickiej nie łączyła się z treścią. A przecież właśnie z powodu Komornickiej sięgnęłam po tę powieść. Uwielbiam poezję Młodej Polski, dekadencką atmosferę krakowskiej cyganerii, którą w tym mieście czuje się i dziś. Czytałam Komornicką-poetkę niepokorną, odrzuconą, przez swoją inność, samotność, zmagania z tożsamością. Dziś nadal kocham Młoda Polskę i Kraków, ale równie ważna jest dla mnie różnorodna poezja i literatura współczesna.

Bohaterka powieści, typowa pracownica korporacji, próbuje zmienić swoje zbyt zwykłe zbyt codzienne życie , w którym miłość zastąpiła rutyna a praca zbyt stresuje. Pisząc scenariusz filmu o życiu Komornickiej, podąża z jej śladem aż do Paryża. Próbując zrozumieć poetkę przeżywa miłość, a może… tylko zauroczenie i fascynację? Myśli o dorastających dzieciach, o mężu, który wyjechał do pracy, a raczej uciekł od niej.  Tym czasem kończą się wakacje w Paryżu…

Harlan Coben „Tęsknię za Tobą”

Tytuł może sugerować, że jest to powieść o miłości. Wprawdzie pojawia się wspomnienie zawiedzionego uczucia sprzed lat, jednak staje się ono tylko początkiem kryminalnych wątków. Silna, często obcesowa policjantka serfując po portalu randkowym natrafia na profil swego byłego narzeczonego. Równocześnie odbiera telefon od nastolatka zaniepokojonego zniknięciem matki. Czy wrażliwy chłopiec uroił sobie porwanie? Może matka po prostu wybrała się w romantyczną podróż z ukochanym i nie chciała wtajemniczać zbyt pilnującego ją syna? Czy policjantka będzie próbować rozwikłać tę sprawę? Jakie znaczenie mają niewyjaśnione historie z przeszłości? .

„Pamiętnik” Nicholas Sparks

Powieść ukazuje zwykłą historię miłości, tak prostą, że aż irytuje tkliwością, wydaje się za słodka, nieprawdziwa… Niesłusznie! Takie scenariusze pisze przecież życie. Rozstania, powroty, małe i duże dramaty tworzą nasz świat. Dlaczego nie mogą być inspiracją dla twórców?

 Od pierwszych stron powieści zastanawiamy się, jak skończy się pierwsza miłość młodych ludzi? Czy ich uczucie przetrwa rozstania, pokona czas? Nie spodziewamy się dramatu, który rozegra się pod koniec powieści.

W ową słodką opowieść niepokój wprowadza retrospekcja. Narrator przypomina, bowiem wydarzenia sprzed kilkudziesięciu lat. Nie nam –czytelnikom, ale bliskiej sobie osobie.

Charlote Link „Oszukana”

„Oszukana” –to powieść sensacyjno psychologiczna. Zabójstwo znanego policjanta rozpoczyna trzy wątki - wiąże losy pozornie niezwiązanych ze sobą osób. Wartką ciekawą akcję wzmacnia analiza psychologiczna postaci, które nie są tylko ofiarami, tylko policjantami, czy zbrodniarzami. Każdy z bohaterów ma swoją historię uzasadniającą ich obecną sytuację. Stopniowo odkrywamy kolejne zagadki, przyczyny dziwnych niewyjaśnionych zabójstw, przyglądamy się reakcjom i wyborom bohaterów.

Córka zabitego- Kate próbuje zrozumieć, dlaczego jej ojciec zginął, jaki związek z jego śmiercią maja inne morderstwa? Zastanawiamy się, czy i jaką rolę w tej zagmatwanej historii pełni biologiczna matka, adoptowanego pięciolatka?  Kim jest pewien rosły blondyn, pojawiający się tam, gdzie dzieją się morderstwa? Intryguje Jane-zdolna młoda policjantka, która odnajduje uwięzioną rodzinę…, ale jej życie jest pełne tajemnic. Jakich?... Kto jest „oszukaną” –wyjaśni się dopiero pod koniec powieści.

Szczepan Twardoch „Król”

Warszawa międzywojenna. Środowiska żydowskie. Książka ciekawa oddająca koloryt miasta, delikatnie odsłaniająca nieznane realia społeczno polityczne lat trzydziestych, ale też książka mroczna, przerażająca naturalistycznymi opisami zabójstw, przemocy, seksu. Ciekawa konstrukcja narracji, pozwala czytelnikowi zrozumieć wybory opisywanych postaci, na chwilę utożsamić się z nimi, przeżywać ich dramaty i uniesienia. Narrator przedstawia rzeczywistość z perspektywy nastoletniego żydowskiego chłopca oraz dojrzałego pisarza, wybiega w przyszłość, by po chwili wrócić do głównego wątku powieści, cofa się, wyobraża sobie inny scenariusz zdarzeń, wprowadza monologi wewnętrzne. Jednak nigdy nie ocenia bohaterów. Sprawia, że ich rozumiemy, że nie odrzucamy nawet tych, których systemu wartości nie akceptujemy. Jego postaci nie są, bowiem, jednoznaczne. Cynizmowi, brutalności, przemocy towarzyszy czułość i miłość, troska o bliskich.

Pisarz przedstawia inne oblicze międzywojennej Warszawy – świat bogactwa, seksu, przemocy, ale i honoru patriotyzmu. (  W końcu jeden z bohaterów powtarza, że walczył w wojnie polsko-radzieckiej.

Bohater to nastoletni gimnazjalista – Mojżesz Bernstajn, wychowany w poszanowaniu tradycji żydowskiej. Ojciec ciężko pracuje, by utrzymać rodzinę, zapewnić dzieciom wykształcenie. Tragiczne wydarzenia zmieniają życie chłopca. Poznajemy środowisko innych Żydów -”bandytów żydowskich” bogatych, zajmującymi się nie zawsze uczciwymi interesami, obracającymi się w półświatku warszawskim Jeden z nich – bokser –Jakub Szapiro, fascynuje i zarazem przeraża chłopca. Boks mentalnie młodemu będzie towarzyszył już zawsze.

Zbliża się II Wojna Światowa. W Dachau jest już obóz koncentracyjny, w Polsce ONR organizuje demonstracje nacjonalistyczne, Żydzi bronią się, organizują kontrmanifestacje, Wiedzą o koncentracyjnych obozach pracy, wiedzą o Berezie. Najlepszym wyjściem okazuje się ucieczka z Polski- ich ojczyzny do Palestyny.. Zresztą, czy ich ojczyzny? Szapiro w pewnym momencie ma wątpliwości. Dlaczego walczył po stronie polskiej? By zmierzyć się z antysemityzmem?

W owej mrocznej Warszawie rodzi się miłość – pierwsza, nieśmiała, choć w tym środowisku po prostu bierze się kobiety, rodzi się też pożądanie. W owym pozornym chaosie wielu zdarzeń, wspomnień, przemyśleń, seksu, zabójstw, przemocy bohaterowie przeżywają swoje dramaty, dokonują tragicznych wyborów… Już niebawem rozegra się dramat getta warszawskiego!. Jak zachowa się tytułowy „król” ? Zresztą, kto jest „królem Warszawy”?